Istnieją dwa główne podejścia do pisania powieści czy opowiadania :
a) z góry na dół
b) z dołu na górę
Jako dół rozumiemy Tekst właściwy - to co czytelnik ma przed swoimi oczyma.
Dzisiaj ogólnie opisze wam o co w tym chodzi, szczegółowo może innym razem.
Zacznę trochę niestandardowo, bo od podpunktu b) - czyli pisanie z dołu d góry. twórca który pisze przy użyciu tej metody siada przed pustą kartką papieru, bądź też pustym dokumentem edytora tekstu i przelewa swoje myśli na kartkę. Cała fabuła i narracja powstają na bieżąco.
taki twórca po skończeniu pisania opowiadania siada ( właściwie powinienem powiedzieć: powinien zasiąść) przed napisanym przez siebie dziełem i je czyta wyłapując i najlepiej wynotowując wszystkie nieścisłości świata jaki wykreował, uzupełnia również luki w opowieści - wiadomości, które umknęły mu podczas pisania. ( powiedziałem powinien zasiąść, gdyż część początkujących twórców nie raczy przeczytać napisanego przez siebie dzieła, a zamiast tego podsuwa je pod nos innym, bądź też co gorsza zaśmieca portale literackie. Podczas gdy jego "dzieło" posiada rażące błędy w opisach, spójności akcji etc. - błędy które można w znacznej części wyłapać analizując własne dzieło)
głównymi minusami pisania "z głowy" są:
-w trakcie pisania można stracić wątek czy też wenę i utknąć w połowie czy trzech czwartych i nie wiedzieć co dalej napisać, by opowiadanie miało jakikolwiek sens.
- jeżeli piszemy dłuższe dzieło literackie możemy pogubić się w wydarzeniach, postaciach i ich cechach etc.
Drugim podejściem jest podpunkt a) z góry na dół - górą jest tu wszystko to co o swoim dziele wie autor, a nie koniecznie wie o tym czytelnik.
autor który stosuje podejście z góry na dół przygotowywuje sobie stos kartek na których wypisuje sobie:
-ogólne założenia świata przedstawionego: ogólne położenie geograficzne (eg klimat, miasto) typ społeczeństwa
- wszystkie najważniejsze postacie, które wystąpią w jego dziele, oraz ich cechy charakterystyczne, jak również cechy charakteru.
-kluczowe momenty swojego dzieła - szkielet opowieści - narracja będzie podażać od jednego punktu do drugiego.
plusy
-autor podczas pisania właściwego tekstu nie musi zastanawiać się nad kolejnymi wydarzeniami, czy też wymyślać postaci na bieżąco
minusy:
-dużo pracy, która nie zawsze może być satysfakcjonująca, a wręcz może zniechęcać
moim zdaniem przy pisaniu powieści najlepiej korzystać z obydwu tych metod. to znaczy zanim zacznie się pisać wypisać sobie główne założenia tego co chce się pisać, nie wchodząc jednak w szczegóły - ale to już zależy od preferencji autora. Kiedy ja wypisze sobie za dużo danych na temat opowiadania, które zamierzam napisać, perspektywa samego napisania opowiadania przestaje być dla mnie ciekawa. Z drugiej jednak strony, kiedy zasiądę do pisania, bez zastanowienia się o czym ono ogólnie będzie i jakie postacie będą w nim występować to zwykle docieram do "połowy" i nie mogę ruszyć dalej.
